काठमाडौं,१७ असाेज । डिप्लोमा सिभिल इन्जिनियरिङ पूरा गरेर प्राविधिक क्षेत्रमा काम गरिसकेकी प्रतिनिधिसभाकी उपसभामुख रुबीकुमारी ठाकुर पछिल्लो समय भने संसद् बैठक सञ्चालनका क्रममा देखिएको भाषिक कठिनाइका कारण आलोचनाको केन्द्रमा परेकी छन्।
धनुषाको बलरा पोलिटेक्निकबाट तीन वर्षे सिभिल इन्जिनियरिङमा डिप्लोमा गरेकी ठाकुर उपसभामुख बन्नुअघि आर्किटेक्चर कन्सल्टेन्सीमा प्राविधिक काम गर्दै आएकी थिइन्।
तर, प्रतिनिधिसभाको बैठक सञ्चालनका क्रममा सामान्य नेपाली पाठसमेत सहज रूपमा पढ्न नसकेको भन्दै पछिल्लो समय उनको भूमिकामाथि प्रश्न उठ्न थालेको छ। यही विषयलाई लिएर केही सञ्चारमाध्यमले उनको राजीनामासमेत मागिएको उल्लेख गरेका छन्।
प्रश्न भाषाको मात्र होइन, जिम्मेवारीको तयारीको पनि हो।
मैथिली मातृभाषी पृष्ठभूमिबाट आएकी ठाकुरका लागि नेपाली भाषामा संसदीय कार्य सञ्चालन चुनौतीपूर्ण हुन सक्छ। तर प्रतिनिधिसभाको उपसभामुख पद केवल औपचारिक पद होइन। बैठक सञ्चालन, कार्यसूचीअनुसार प्रक्रिया अघि बढाउने, सांसदहरूलाई समय व्यवस्थापन गर्ने र संसदीय अभ्यासअनुसार निर्णय सुनाउनेजस्ता जिम्मेवारी यस पदसँग जोडिएका छन्।
त्यसैले प्रश्न उठ्छ—डिप्लोमा इन्जिनियरिङजस्तो प्राविधिक अध्ययन पूरा गर्न सक्ने क्षमता भएकी उपसभामुखलाई संसद् सञ्चालनका लागि आवश्यक नेपाली भाषाको अभ्यास र तयारी गर्न किन कठिन भइरहेको छ?
संसद् देशको सर्वोच्च जनप्रतिनिधिमूलक संस्था भएकाले यहाँ निर्वाचित वा मनोनीत व्यक्तिको पृष्ठभूमि जस्तोसुकै भए पनि जिम्मेवारीअनुसारको तयारी र कार्यसम्पादन अपेक्षित हुन्छ।
ठाकुरका लागि अहिलेको चुनौती पनि यही देखिन्छ—भाषिक कमजोरी भए त्यसलाई सुधार गर्ने पर्याप्त अभ्यास गर्ने, आवश्यक परे आफू सहज रूपमा अभिव्यक्त हुन सक्ने भाषिक माध्यमको प्रभावकारी उपयोग गर्ने र उपसभामुखको संवैधानिक जिम्मेवारीलाई थप प्रभावकारी बनाउने।
छ महिना पुगिसक्दा पनि उस्तै समस्या दोहोरिरहने हो भने बहस व्यक्तिमाथिको आलोचनामा मात्र सीमित रहँदैन; प्रश्न संसदीय पदका लागि आवश्यक तयारी, दक्षता र जिम्मेवारीबोधसम्म पुग्छ।
उपसभामुख पदमा बस्नु अवसर मात्र होइन, संसद्को गरिमा जोगाउने जिम्मेवारी पनि हो। अब ठाकुरको परीक्षा इन्जिनियरिङको प्रमाणपत्रले होइन, सदनलाई कति प्रभावकारी रूपमा सञ्चालन गर्न सक्छिन् भन्ने कार्यसम्पादनले गर्नेछ।
राष्ट्रिय दैनिक एक लोकप्रिय नेपाली समाचार पोर्टल हो। हामी सत्य तथ्य निश्पक्ष र सन्तुलित समाचार सम्प्रेषण गर्ने तर्फ उद्दत छौँ । हाम्रा टोल,समाज, शहर वा आम जनताका चुलो चौको देखि सदन सम्म अथवा समाजका उदाहरणीय ब्यक्ति, रास्ट्रका पहरेदार हरेक बिषय हाम्रा समाचारका श्रोत हुन् । आवाज बिहिनहरुको आवाजमा साथ अनि सरकारको बेथितिमा हाम्रो निगरानी हुनेछ । हामी राजनितीको रंग भर्दैनौं तर राजनितीको चेतना अवश्य भर्ने छौं ।
